Na przestrzeni ostatnich lat w wielu krajach krzywdzenie dzieci przestało stanowić ukryty problem społeczny. Przyznano instytucjom państwowym i społecznym specjalne uprawnienia do ochrony praw dziecka w rodzinie. Dzięki temu, karze będzie podlegać stosowanie wobec dziecka przemocy zarówno fizycznej, jak i emocjonalnej, jego zaniedbywanie oraz seksualne wykorzystywanie.
Zgodnie z definicją, przemoc fizyczna jest wszelkiego rodzaju działaniem wobec dziecka, które powoduje jego nieprzypadkowe urazy – stłuczenia, złamania czy zasinienia. Z kolei przemoc emocjonalna przejawia się w rozmyślnym, nie zawierającym aktów przemocy fizycznej zachowaniu dorosłego, które wpływa na obniżenie możliwości prawidłowego rozwoju dziecka. To wyzwiska, groźby, wszelkiego rodzaju szantaże, zastraszanie emocjonalne, odrzucenia, a także nadmierne wymagania całkowicie nieadekwatne do wieku i możliwości psychofizycznych dziecka. Najprostszym zaniedbaniem wobec dziecka jest niezaspokajanie jego podstawowych potrzeb zarówno fizycznych, czyli właściwego odżywiania, ubierania, ochrony zdrowia i edukacji, jak i psychicznych, czyli zapewnienia poczucia bezpieczeństwa, miłości rodzicielskiej czy zwykłej troski. Natomiast seksualnym wykorzystaniem dziecka nazywamy każde zachowanie osoby dorosłej, silniejszej lub starszej prowadzące do jego seksualnego zaspokojenia kosztem dziecka.